Kiedy ciąża jest donoszona? Wszystko, co musisz wiedzieć
Ciąża jest uznawana za donoszoną od ukończenia 37. tygodnia, czyli od 37+0. Dziecko urodzone po tym momencie nie jest wcześniakiem. Nie oznacza to jednak, że 37. tydzień i 39. tydzień mają dokładnie ten sam status medyczny – od 39+0 zaczyna się tak zwany pełny termin.
Od którego tygodnia ciąża jest donoszona?
Granica donoszenia przypada na 37+0, czyli pierwszy dzień po ukończeniu 37 tygodni ciąży. Poród przed ukończeniem tego czasu klasyfikuje się jako przedwczesny, natomiast dziecko urodzone od 37+0 nie jest już określane jako wcześniak.
W 37. tygodniu dziecko jest zwykle dobrze przygotowane do życia poza macicą, ale część procesów dojrzewania nadal trwa. Dotyczy to między innymi układu oddechowego i nerwowego. Dlatego lekarze odróżniają sam fakt donoszenia ciąży od pełnego terminu, który zaczyna się później.
Jakie są rodzaje terminów porodu?
W położnictwie stosuje się dokładniejszy podział końcowych tygodni ciąży. Pomaga on opisać, czy poród nastąpił we wczesnym, pełnym lub późnym terminie:
| Nazwa terminu | Zakres tygodni |
|---|---|
| Wczesny termin | 37+0–38+6 |
| Pełny termin | 39+0–40+6 |
| Późny termin | 41+0–41+6 |
| Ciąża po terminie | Od 42+0 |
37+0 oznacza ciążę donoszoną, ale jeszcze nie pełny termin. Pełny termin rozpoczyna się od 39+0. Ta różnica ma znaczenie, ponieważ w 37. i 38. tygodniu dziecko może nadal intensywnie dojrzewać, między innymi pod względem funkcji płuc i układu nerwowego. Jeżeli nie ma wskazań do wcześniejszego zakończenia ciąży, lekarz może zalecać jej dalsze trwanie.
Dlaczego termin porodu jest tylko orientacyjny?
Za przewidywany termin porodu przyjmuje się zwykle 40+0, czyli około 280 dni od pierwszego dnia ostatniej miesiączki. Nie jest to jednak sztywna data. Moment owulacji i zapłodnienia nie zawsze można określić dokładnie, a długość cyklu różni się między kobietami. Wiek ciążowy może być także korygowany na podstawie wczesnego badania USG, jeśli pomiary wskazują na rozbieżność z datą wyliczoną z miesiączki.
Tylko około 5% dzieci rodzi się dokładnie w wyznaczonym dniu. Poród w 38., 40. czy 41. tygodniu może mieścić się w prawidłowym przebiegu ciąży. Sam fakt, że nie doszło do porodu w dniu wskazanym w dokumentacji, nie oznacza więc automatycznie, że ciąża jest „przenoszona”. O dalszym postępowaniu decydują między innymi stan matki, dobrostan dziecka, ruchy płodu, wyniki badań i ocena lekarza.
W końcówce ciąży ruchy dziecka mogą mieć inną formę, ponieważ w macicy jest mniej miejsca. Nie powinny jednak wyraźnie osłabnąć ani zaniknąć. Najważniejszy jest indywidualny wzorzec aktywności dziecka, który znasz z poprzednich tygodni.
Kiedy trzeba skontaktować się z lekarzem?
Niezależnie od tego, czy ciąża jest już donoszona, pilnego kontaktu z lekarzem, położną lub oddziałem położniczym wymagają następujące sytuacje:
- Wyraźny spadek ruchów dziecka albo ich całkowity brak.
- Odejście lub sączenie się wód płodowych, nawet bez skurczów.
- Regularne, nasilające się skurcze, które stają się coraz częstsze.
- Krwawienie z dróg rodnych, zwłaszcza obfite lub połączone z bólem.
- Silny albo nietypowy ból brzucha, silny ból głowy, zaburzenia widzenia lub nagły znaczny obrzęk twarzy i dłoni.
Czop śluzowy czy nieregularne skurcze przepowiadające mogą pojawić się przed porodem i nie zawsze oznaczają jego natychmiastowy początek. Jeśli jednak nie masz pewności, co się dzieje, skontaktuj się z personelem medycznym zamiast czekać na kolejną wizytę.
Najważniejsza granica to 37+0, od której ciąża jest donoszona. Termin 40+0 pozostaje orientacyjny, a 39+0 rozpoczyna pełny termin. Dlatego poród kilka dni przed przewidywaną datą albo po niej często nadal mieści się w fizjologicznym zakresie.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem, położną lub oddziałem położniczym.